Η δραματική ακτογραμμή του Μπόντρουμ παρουσιάζει μια μοναδική πρόκληση για τη φυσική πέτρα: ο συνδυασμός έντονης έκθεσης σε UV, αλμυρού ψεκασμού, και υψηλής υγρασίας υποβαθμίζει τα περισσότερα υλικά μέσα σε λίγες σεζόν. Η SO? Architecture, ένα γραφείο γνωστό για τα συμφραζόμενα αιγαιακά σχέδιά του, όρισε Verde Cipollino για τους εσωτερικούς τοίχους της βίλας και Travertine Silver για τις εκτεταμένες εξωτερικές βεράντες της.
Το Verde Cipollino είναι ελληνικό μάρμαρο από τα λατομεία της Τήνου, χαρακτηριζόμενο από βαθιές πράσινες ζώνες διαστρωμένες με λευκές φλέβες ασβεστίτη. Το όνομά του προέρχεται από την ομοιότητά του με την εγκάρσια τομή ενός πράσου (cipolla στα ιταλικά). Η πυκνότητα και η χαμηλή πορώδης της πέτρας την καθιστούν εξαιρετικά ανθεκτική στην υγρασία και τις διακυμάνσεις θερμοκρασίας παράκτιων περιβαλλόντων. Επιλέξαμε όγκους από τις βαθύτερες φλέβες του λατομείου της Τήνου, όπου η πράσινη χρωματική απόχρωση είναι πιο συμπυκνωμένη και οι φλέβες πιο έντονες.
Για το εξωτερικό, επιλέχθηκε το Travertine Silver για τη φυσική αντιολισθητική επιφάνεια και τη θερμική του απόδοση. Σε αντίθεση με πολλά τραβερτίνη που σκουραίνουν με την έκθεση, το Silver Travertine — προερχόμενο από τη λεκάνη του Ντενιζλί στη νοτιοδυτική Τουρκία — αναπτύσσει με τον καιρό μια λεπτή ασημί-γκρι πατίνα διατηρώντας παράλληλα τη δροσερή θερμοκρασία επιφάνειάς του ακόμη και κάτω από τον απευθείας αυγουστιάτικο ήλιο. Ο πελάτης περπάτησε ξυπόλητος πάνω σε δείγματα πάνελ για τρεις μέρες πριν εγκρίνει την επιλογή.
Η δομική πρόκληση του έργου ήταν η ενσωμάτωση επένδυσης πέτρας σε καμπύλους εξωτερικούς τοίχους που ακολουθούσαν τα οργανικά περιγράμματα του γκρεμού. Κάθε πάνελ τραβερτίνη κόπηκε με νερό υπό πίεση σε ακριβείς ακτίνες, διατηρώντας τον προσανατολισμό των φλεβών μεταξύ γειτονικών κομματιών. Το εσωτερικό Verde Cipollino εγκαταστάθηκε χρησιμοποιώντας ένα κρυφό μηχανικό σύστημα αγκύρωσης για να διατηρήσει την ψευδαίσθηση μονολιθικών πέτρινων τοίχων.
Από την ολοκλήρωση, θερμογραφικές έρευνες έχουν επιβεβαιώσει ότι οι βεράντες τραβερτίνη παραμένουν κατά μέσο όρο 8°C πιο δροσερές από τη θερμοκρασία περιβάλλοντος κατά την αιχμή του καλοκαιριού, συμβάλλοντας σημαντικά στη στρατηγική παθητικής ψύξης της βίλας.
Η πέτρα έπρεπε να αντέξει γυμνά πόδια, αλμυρό αέρα, και αυγουστιάτικο ήλιο.
— SO? Architecture